Grzejnik

Kiedy spoglądamy na smukłe i lekkie kaloryfery Purmo najnowszych generacji często nie myślimy wcale o tym, jak długą historię ma taki system ogrzewania naszych domostw. Zresztą tak naprawdę systemów ogrzewania jest o wiele więcej, nie każdy z nich wymaga stosowania grzejników, nazywanych też najczęściej kaloryferami. Ogrzewanie w przestrzeni mieszkalnej jako pomysł techniczny, sięga czasów rzymskich i jest to niebagatelny zasób doświadczeń.

Pierwsze systemy grzewcze oparte były przede wszystkim na kanałowej dystrybucji ciepłego, nagrzanego powietrza po wnętrzu mieszkalnym i choć działały, w porównaniu z dzisiejszymi były ogromnie nieefektywne. I nie zawierały grzejników – czyli wymienników ciepła, działających w konkretnym systemie grzewczym, bo tym przecież są kaloryfery.

Kaloryfery w formie najbardziej zbliżonej do tych stosowanych do dziś dnia powstały w połowie XIX wieku i po raz pierwszy zostały zamontowane w rosyjskim Sankt Petersburgu. Pierwsze egzemplarze, podobnie jak setki, tysiące i miliony innych w kolejnych latach tworzone były z żeliwa, zazwyczaj grubościennego dla lepszego kumulowania ciepła. Pamiętać należy że szereg pierwszych instalacji grzewczych w tamtym czasie opierał się na rozprowadzaniu sprężonej pary wodnej i z tej racji musiał wykazywać dużą wytrzymałość materiałową. Grzejniki żeliwne mają jednak dużą bezwładność cieplną i są bardzo masywne, dlatego z czasem zaczęto odchodzić od ich stosowania. Uważa się, że mają stosunkowo niski poziom oporów hydraulicznych dlatego nadają się dobrze do instalacji grzewczych o charakterze grawitacyjnym. Nie mają jednak cech wystarczających do stosowania w instalacjach o dużym stopniu zautomatyzowania, przede wszystkim właśnie z uwagi na ową bezwładność cieplną, nie pozwalającą na dobrą współpracę z zaworami termostatycznymi. Grzejniki żeliwne przez długi czas produkowane były jako grzejniki członowe, pozwalające na łączenie powtarzalnych modułów w dowolnej długości kaloryfer.

Najbardziej widoczne są zmiany dotyczące grzejników łazienkowych

Najbardziej widoczne są zmiany dotyczące grzejników łazienkowych

Współcześnie używane są również grzejniki członowe, o zdecydowanie delikatniejszej konstrukcji, z mocno rozwiniętymi powierzchniami radiatorów, w odmianach produkowanych z odlewów aluminiowych i lżejszych niż niegdyś odlewów żeliwnych, najczęściej z dodatkowymi radiatorami. Fakt stosowania w niektórych sytuacjach grzejników żeliwnych wynika z ich bardzo dużej żywotności i odporności na korozję; sprawdzają się tam, gdzie panują trudne warunki środowiskowe a zautomatyzowany system sterowania grzejnikami nie jest konieczny. Inną konstrukcją są grzejniki płytowe, z blach stalowych o małej pojemności i dużej szybkości reagowania na zmiany temperatury, stosowane najczęściej w budownictwie jednorodzinnym.
Najmocniej widoczne są zmiany konstrukcyjne obejmujące grzejniki łazienkowe, które we współczesnych konstrukcjach systemów grzewczych mają mocno zredukowane wymiary i zazwyczaj taką formę rurkowego radiatora, który pozwala na dosuszanie wielu ręczników czy drobnego prania.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*